W lesie pod Górą Kalwarią na południe od stolicy pojawiła się wilcza rodzina. Informują o tym władze lokalne na oficjalnym profilu gminy Góra Kalwaria. Wilki od kilkunastu lat żyją także w Puszczy Kampinoskiej. Czy jest się czego bać? Władze lokalne podkreślają, że generalnie nie, ale jest jedna sytuacja, której musimy unikać, by nie skończyło się to bardzo źle.

Wilcza rodzina na zachód od Góry Kalwarii. Nie ma się czego bać, ale trzeba uważać na swoje psy

Idziesz na spacer do lasu w rejonie Góry Kalwarii? Pamiętaj, że najprawdopodobniej od niedawna żyje tam wilcza rodzina. “W ostatnich dniach otrzymaliśmy zgłoszenie dotyczące obserwacji sześciu wilków w kompleksie leśnym w rejonie miejscowości Julianów / Obręb” – podało Nadleśnictwo Chojnów 2 stycznia. “Nasze służby terenowe zweryfikowały dziś przekazaną informację, jednak opadający z drzew śnieg zatarł tropy, co uniemożliwiło jednoznaczne potwierdzenie zgłoszenia. Niezależnie od tego, w najbliższych dniach w tym rejonie zostaną rozwieszone fotopułapki, które pozwolą lepiej rozpoznać sytuację i potwierdzić ewentualną obecność wilczej rodziny” – dodają leśnicy. Czy jest się czego bać? Podkreślają, że generalnie nie, ale jeśli idziemy do lasu z psem, to jemu może grozić niebezpieczeństwo, jeśli nie zachowamy się odpowiedzialnie.

“Wilki nie są zwierzętami agresywnymi wobec ludzi”. Ale psa bez smyczy mogą zaatakować

“Wilki nie są zwierzętami agresywnymi wobec ludzi – z natury unikają kontaktu z człowiekiem i nie stanowią dla niego zagrożenia” – pisze Nadleśnictwo Chojnów. Ale jak dodaje, w przypadku spaceru z pupilem “psy powinny być bezwzględnie prowadzone na smyczy. Pies puszczony luzem może oddalić się od opiekuna, zbliżyć do dzikich zwierząt lub zostać potraktowany jako intruz na terytorium wilczej rodziny. W takich sytuacjach to właśnie pies, a nie człowiek, może być narażony na niebezpieczeństwo”. Wilki żyjące współcześnie w lesie blisko stolicy to żadna nowość. Od kilkunastu lat ich obecność jest potwierdzona w Puszczy Kampinoskiej. Obecność wilków można rozpoznać np po charakterystycznych tropach – duże ślady łap przypominają ślady łap psich, ale różni je charakterystyczne “sznurowanie”, co oznacza, że wilk nie idzie chaotycznie, tylko po jednej, równej linii. Odchody wilków znalezione na drodze też mogą dawać wskazówkę – też są charakterystyczne, bo zawierają wyraźne ślady kości i sierści upolowanych zwierząt.